Dit was de tekst die Toon zelf gekozen heeft voor zijn bidprentje.

Het tekent hem. Een diep besef dat de Bron van alle leven hem heeft gewild en bemind voor hij door de liefde van zijn ouders tot bestaan was geroepen.

Als dit voor hem gold, dan ook voor andere mensen.

De manier om het tot uitdrukking te brengen lag in de eenvoudige, stille zorg en aanwezigheid die hij aan zeer vele oudere en zieke medebroeders tijdens zijn leven heeft gegeven.

Zijn hart lag bij hen. Hij was er, overdag en de vele nachten die hij bij hen wakend heeft doorgebracht.

Het was zijn levensprogram meer dan 20 jaar beroeps­halve als verpleger en daarna in zijn VUT periode nog zeker tien jaar op vrijwillige basis.

Afgelopen jaar nog bracht hij wakende door bij zijn medebroeder Cor Alleman.