Een markante eigenschap van Arie Keet was zeer zeker zijn liefde voor mensen, waarin de barmhartigheid van Gods goedheid zichtbaar werd. Zwakkeren, armen, kinderen en de gevangenen konden op hem rekenen. Hij gaf letterlijk zijn beste kleding weg en bekommerde zich niet over het feit hoe hij zelf er bij liep. De armen konden elk moment bij hem aankloppen, zelfs midden in de nacht. Met eindeloos geduld stond hij ze te woord en liet hen niet heengaan zonder materiële hulp. Hij ging er vanuit dat het beter was dat hij bedonderd werd dan dat hij iemand die iets nodig had niet geholpen zou hebben. Hij nam enkele straatjongens in zijn huis op en toen ze hem, overvielen en neersloegen, was hij het die achter advocaten aanging om hen vrij te krijgen. Hij was echt de goede herder, die de andere schapen in de steek laat om het verwonde te verzorgen. In de geschiedenis zijn er heiligen geweest meer om te bewonderen dan om na te volgen. Wij mochten Arie kennen als een heilige van onze tijd. Heel zijn leven wilde hij niemand tot last te zijn. In de vijf jaar dat hij constant iemand bij zich had, zou hij nooit s´nachts iemand roepen om hem te helpen. Ik ben er zeker van dat hij nu bij de Heer is, want Arie Keet was een heilige mens.