|
Pater Cor
van Boekel (87)
* 06.08.1918,
Waalwijk NL
p 21.09.1938, pw
10.08.1944
† 21.08.2005, Tilburg NL
Cor was niet alleen classicus. Hij studeerde Grieks
en Latijn aan de Universiteit van Nijmegen en koos als bijvak
Psychologie. Hij combineerde beide studies in zijn proefschrift
"Katharsis".
Daarna doceerde hij 10 jaar Grieks op de kleinseminaries van de MSC te
Tilburg en Driehuis. Vervolgens drie jaar ontwikkelingspsychologie aan
het filosoficum van de MSC te Brummen. Toen was hij gereed voor wat
zijn verdere levenstaak zou worden: het begeleiden van groepen en
individuele personen, vooral religieuzen, tot meer en waarachtig
mens zijn in ieders levenssituatie en persoonlijke eigenheid. Daarnaast
was hij zeer actief in het leiden van Bijbelgroepen.
Altijd stond hij klaar voor iedereen met zijn deskundigheid en
persoonlijke betrokkenheid. Meer nog met zijn diep menselijke en zijn
eigen gelovige doorleefde spiritualiteit. In zijn hart was plaats
(Makoom) voor velen en dat zette hij op zijn huis. Als het nodig was,
mocht men hem ieder moment van de dag of de nacht bellen. Hij was
beschikbaar! Zo is hij weldoende rondgegaan. Honderden mensen hebben
dankzij Cor de richting in hun leven hervonden. Hij heeft velen de weg
gewezen, de zin van het leven teruggegeven en weer op pad geholpen.
Zelf vond hij liefde en steun in de vriendschap van zeer velen!
Twee jaar geleden besefte Cor met alle pijn dat het tijd werd om zich
terug te trekken in het verzorgingshuis. Geleidelijk aan verloor hij de
controle over zijn eigen leven en werd de behoefte aan verzorging
groter. De laatste jaren is Cor door een diep dal gegaan. Enkele malen
werd hij zelf gegrepen door het duister van de angst, die hij bij
anderen dikwijls mocht
verlichten. Ondanks of dankzij dit alles groeide zijn gelovige
overgave. Ruim twee jaar ondervond hij de goede verzorging in Notre
Dame, omgeven door medebroeders en zusters en zijn dierbaren.
Het proces van inleveren, grotere afhankelijkheid en loslaten ging
onvermijdelijk door. Regelmatig klonk dan ook uit de mond van een
doodvermoeide Cor: Onze Vader... Aan U is het Koninkrijk!
|
|