1. Tot het einde toe is God trouw aan zijn verbond met Israël. Hij hoort het wanneer zijn volk om bevrijding schreeuwt. Hij zendt zijn enige zoon naar onze wereld, niet om de wereld te oordelen, maar opdat de wereld door hem zou worden gered (Johannes 3, 16-17). 2. In zijn doen en laten toont Jezus de voorkeursliefde van God. Hij gaat achter de verloren schapen van Israël aan; mensen in nood mogen op hem een beroep doen en hij geneest de zieken en blinden. Vanwege zijn voorkeursliefde komt hij in conflict met de autoriteiten. Dat kost hem zijn leven. In hem hebben mensen echter herkend hoe God met hen begaan is. 3. De spiritualiteit van het hart is een uitnodiging te leven vanuit Gods voorkeursliefde voor mensen, zoals Jezus ons heeft voorgeleefd. Dit is een uitnodiging mee te leven met mensen, solidair te zijn met hen in hun verlangen naar leven en anderen mee te trekken in het spoor van het heilige. 4. Samen met veel andere christenen voelen wij ons geroepen de weg van het hart te gaan. Wij proberen ons de liefde van Gods Hart eigen te maken, die in te oefenen, er gestalte aan te geven in onze woon- en werkomgeving. en ons daarbij te hernemen, iedere dag opnieuw. 5. Door heel de schepping beluisteren we Gods verlangen om mensen tot hun recht te laten komen. Dit verlangen baant zich een weg door de geschiedenis en vindt voor ons haar hoogtepunt in het leven van Jezus Christus. 6. Wij hebben geen andere missie dan het naderbij brengen van Gods Koninkrijk. Het is een visionair beeld, een droom over een wereld met rechtvaardige verhoudingen, zonder onrecht en discriminatie. Kortom het is Gods wereld. 7. De universalisering of globalisering is een teken van deze tijd. Het is een proces dat plaatsvindt op allerlei terrein: op het vlak van vervoer, communicatie, gezondheidszorg, menselijke ontplooiing en in het ontstaan van een multiculturele samenleving. Speciaal voor Christenen ligt hier een missie. 8. De bevrijdingsbewegingen van vandaag zijn een ‘teken van de tijd’: bevrijding van uitbuiting, van onderdrukking en terrorisme. Daartoe hoort ook de emancipatie van vrouwen, van homo’s en lesbiennes. Ook dieren moeten bevrijd worden. Ze moeten bevrijd worden menselijke uitbuiting en wreedheid. In de bevrijdingsbewegingen van onze tijd ligt voor christenen een missie. 9. Vandaag is er veel te doen over de eindigheid van de grondstoffen en energiebronnen die ons ter beschikking staan, over de kwetsbaarheid van het milieu en over de samenhang van al wat leeft op aarde. Christenen hebben een missie ook in de ecologische ontwikkelingen binnen onze samenleving. 10. Onze kosmos kent haar eigen wetten. Tegelijkertijd groeit het inzicht dat wij mensen binnen deze kosmos een unieke vrijheid en verantwoordelijkheid hebben. Dit stelt ons, christenen, voor een nieuwe uitdaging. De seculiere wereld is voor ons een missionair terrein! 11. Missie voltrekt zich langs de weg van de dialoog. Dit betekent dat wij de ander als gesprekspartner accepteren, van harte naar hem/haar luisteren, onze eigen inbreng met overtuiging communiceren, een kritische houding bewaren ten opzichte van onrecht en misstanden en bereid zijn ons in het leven van alledag daadwerkelijk in te zetten voor de bestrijding daarvan. 12. De dialoog die ‘missie’ heet, voltrekt zich niet alleen in het domein van geloof en religie. Ook de sociaal-economische werkelijkheid, de politiek en de cultuur, kortom alles wat alles kan bijdragen of afbreuk doen aan het geluk van mensen en aan het welzijn van onze samenleving wordt in deze dialoog betrokken. Waar geluk en welzijn in het geding zijn, daar mogen christenen zich niet aan hun zending onttrekken. 13. Het is een misvatting ‘missie’ te beperken tot actie. Ook de authentieke poging als gemeenschap te leven is het vervullen van een missie. Een leven van aanhoudende en hartelijke betrokkenheid op elkaar is een belangrijk signaal aan onze samenleving. Het dagelijkse opbouwen van onze gemeenschappen en communiteiten heeft daarom missionaire waarde. 14. Een biddende gemeenschap is uitdrukking van ons zoeken naar God. Temidden van onze samenleving zoeken we inspiratie in de barmhartigheid van God. Biddend vragen we om in onze wereld, hoe hard en banaal die ook is, Gods mysterie te blijven zien. Bidden is een aanhoudende vraag dat wij arm tot in de geest zullen worden 15. Naarmate leden van een gemeenschap elkaar dragen in hun broosheid, angst en twijfels, wordt die gemeenschap een bevoorrechte plek van Godsontmoeting. Als we zowel ons geloof als ongeloof ter sprake kunnen brengen, wordt ons gezamenlijke leven gaandeweg een “Emmaüsgesprek”. (Lees het 24e hoofdstuk in het Evangelie volgens Lukas). 16. Naarmate we ouder worden besteden we meer aandacht aan het opmaken van de balans van ons leven. Het is een zoeken naar de balans kan ons helpen vreugde en verdriet met mildheid te aanvaarden. Voor ons die een religieuze gemeenschap vormen is het belangrijk dat er zowel in vieringen als in communiteitsgesprekken ruimte wordt gemaakt voor stilte, troost, genade en voor dank. 17. Ook wanneer onze religieuze gemeenschappen vergrijzen, blijft het van belang de blik ook naar buiten te blijven richten. Dit vraagt een houding van welwillendheid, van gastvrijheid en openheid. 18. De drie religieuze beloften van gehoorzaamheid, armoede en zuiverheid staan niet los van onze zending. Zo kan de belofte van gehoorzaamheid worden beleefd als een gezamenlijk zoeken naar een wereld volgens Gods hart. Deze belofte kan uitgroeien tot een gezamenlijke inzet voor liefde, gerechtigheid, vrede, solidariteit en harmonie. 19. De belofte van armoede heeft een maatschappelijke dimensie, als ze beleefd en uitgedragen wordt als een belofte tot wederzijdse solidariteit. Een levenshouding waardoor we individueel èn als groep delen wat we hebben met mensen die tekort komen, vereist van ons dat we een sober, eenvoudig leven leiden. 20. Een eenvoudig, sober en solidair leven is een aanklacht tegen een levenshouding van ‘steeds meer willen hebben’ en van ‘steeds meer willen consumeren’; een aanklacht ook tegen het gebruik van privé bezit voor eigen doeleinden zonder rekening te houden met andermans belangen. 21. De afgelopen dertig jaar hebben ons opnieuw gewezen op de noodzaak te leven in solidariteit met de schepping. Wij dragen daarom zorg niet alleen voor wat wij in privé-bezit hebben, maar ook voor de schepping die de mensheid als geheel is toevertrouwd. Dit vraagt dat we ons verzetten tegen alles wat afbreuk doet aan de schepping. 22. Ook de belofte van zuiverheid, beleefd als een verbondenheid met mensen, kan in het licht van de hedendaagse realiteit relevant worden. Het is een verbondenheid die alomvattend is. Het is een verbondenheid met onszelf, met ons lichaam, met onze medemensen, met de schepping en met God. 23. De belofte van zuiverheid vraagt ons niet om de menselijke relaties als van secundair belang te zien. In tegendeel, het is van groot belang om met zorg en respect aandacht te hebben voor onze relaties met anderen. In principe is het correct te zeggen dat het niet gebonden zijn aan één, ons vrij maakt voor allen. De belofte van zuiverheid kan dan ook beleefd worden als ‘liefde voor iedereen’. 24. Een hart dat openstaat voor iedereen kan Gods liefde voor ons mensen tastbaar maken in een wereld waar hart hebben voor elkaar schaars is. Wat gevraagd wordt van alle christenen, geldt eens te meer voor religieuzen: we mogen er zijn voor mensen die in hun menselijkheid bedreigd worden en we mogen ons geven aan hen zoals ze zijn, dat wil zeggen zoals zij door God geschapen zijn. 25. De belofte van zuiverheid houdt een aanklacht in tegen het misbruik van liefde en seksualiteit. Religieuzen mogen daarom solidair zijn met mensen die gekwetst of misbruikt worden. 26. Religieus leven is een missionaire levensinvulling. Het heeft geen zin deze levensinvulling uit te spelen tegen die van mannen en vrouwen die vanuit een andere invalshoek hetzelfde nastreven als religieuzen. Integendeel, wij zijn elkaars’ bondgenoten. 27. Als religieuzen, mannen en vrouwen, willen wij kritisch blijven ten opzichte van ontwikkelingen in deze wereld. Wij willen blijven ‘luisteren’ in gemeenschap met elkaar: niet passief, afwachtend, maar biddend en werkend met en voor elkaar in en aan deze wereld. 28. Veel mensen vandaag verlangen ernaar te luisteren naar de tekenen van onze tijd. Zij maken dit zelfs tot een levenshouding. Ook als zij daarbij kiezen voor een levensvorm die niet met religie verbonden is, mogen we hen zien als profeten in onze tijd. 29. Als wij religieuzen willen luisteren naar de mensen om ons heen en durven loslaten wat ons dierbaar is, kunnen wij anderen helpen nieuwe wegen in te slaan. Ook al is het nog niet duidelijk waartoe die wegen precies zullen leiden, wij vinden bondgenoten binnen allerlei organisaties, zolang zij zich maar inzetten voor het behoud van de schepping, en voor het goed van mensen, zoals bij de inzet voor vluchtelingen, binnen bewegingen die proberen kanker te bestrijden, het Nederlands Sociaal Forum (andersglobalisten), enzovoort. 30. Veel mensen zijn actief binnen het verenigingsleven op plaatselijk niveau, ze scheppen de samenhang en binding die wij vandaag vaak missen in onze maatschappij. Het is de moeite waard deze mensen te laten weten dat we achter hen staan. Zij bouwen mee aan een betere samenleving.
