In dankbare herinnering aan

Cornelis Wilhelmus Jozef Maria van de Made Kees

Missionaris van het Heilig Hart

Geboren te Ginneken: 2 maart 1940
Professie te Berg en Dal: 21 september 1959
Priesterwijding te Stein: 30 augustus 1964
Overleden te Tilburg: 7 juni 2006
en aldaar begraven: 11 juni 2006



Van de Wijsheid wordt gezegd:
"Ik was altijd verheugd in zijn aanwezigheid, vond vreugde in zijn hele aarde en was blij met alle mensen" (Spreuken 8,30-31). Deze woorden kun­nen met recht ook van Kees gezegd worden. Want Kees was een man van gebed. Op gezette tijden en plaatsen zette hij zich neer om Gods aanwezigheid te zoeken. Hij zag Gods aanwezigheid ook in de schepping. Een bloem, een huisdier. Kees voelde zich erdoor aangesproken en kon er niet aan voor­bij lopen zonder iets te zeggen of het nu een woord van bewondering was of zomaar om even contact te maken.
Maar het hart van Kees lag bij de mensen. Hij was hen steeds heel nabij. Met recht mag je zeggen,
dat hij op zijn manier her pastoraat van de presentie gestalte gaf en niets was hem daarbij te veel. Zo maakte hij zich bemind bij heel veel mensen. Hij hield van liturgie, maar niet als een ritueel om het ritueel, maar als een samenspel met mensen, waarin hij hen op een persoonlijke wijze voorging. Daarin voelde hij zich geroepen als priester en herder. Bij zijn afscheid kon hij dan ook zeggen  "Ik heb met plezier in deze parochie gewerkt en mijn hart stond open vooral voor de kinderen. Een groot aantal van degenen die hier aanwezig zijn heb ik gedoopt en/of de eerste communie uitgereikt". De grootste pijn in zijn leven was niet dat hij tot twee keer dodelijk ziek werd, waarvan hij als door een wonder mocht genezen. Zijn grootste pijn was dat hij door de ziekte als priester­religieus nog maar zo weinig voor mensen kon betekenen. Toen Kees opnieuw door een dodelijke ziekte getroffen werd, wist hij dat dit het einde betekende van zijn aardse leven. Hij stierf in vrede.

Moge  Moge Kees, nu hij niet meer kan genieten van Gods aanwezigheid in de tekenen in deze wereld: de liturgie, de mensen, de dieren en de dingen, genieten van Gods aanwezigheid van Aangezicht tot aangezicht.

Wij danken God voor dit mooie leven.