|
|
In dankbare herinnering aan
Cornelis Wilhelmus Jozef Maria van de Made Kees
Missionaris van het Heilig Hart
Geboren te Ginneken: 2 maart 1940
Professie te Berg en Dal:
21 september 1959
Priesterwijding te Stein: 30 augustus 1964
Overleden te
Tilburg: 7 juni 2006
en aldaar begraven: 11 juni 2006
Van de Wijsheid wordt gezegd:
"Ik was altijd verheugd in zijn aanwezigheid, vond
vreugde in zijn hele aarde en was blij met alle mensen" (Spreuken
8,30-31). Deze woorden kunnen met recht ook van Kees gezegd worden. Want Kees
was een man van gebed. Op gezette tijden en plaatsen zette hij zich neer om
Gods aanwezigheid te zoeken. Hij zag Gods aanwezigheid ook in de schepping. Een
bloem, een huisdier. Kees voelde zich erdoor aangesproken en kon er niet aan
voorbij lopen zonder iets te zeggen of het nu een woord van bewondering was of
zomaar om even contact te maken.
Maar het hart van Kees lag bij de mensen. Hij was hen steeds
heel nabij. Met recht mag je zeggen,
dat hij op zijn manier her pastoraat van de presentie gestalte
gaf en niets was hem daarbij te veel. Zo maakte hij zich bemind bij heel veel
mensen. Hij hield van liturgie, maar niet als een ritueel om het ritueel, maar
als een samenspel met mensen, waarin hij hen op een persoonlijke wijze
voorging. Daarin voelde hij zich geroepen als priester en herder. Bij zijn
afscheid kon hij dan ook zeggen "Ik heb met plezier in deze parochie gewerkt
en mijn hart stond open vooral voor de kinderen. Een groot aantal van degenen
die hier aanwezig zijn heb ik gedoopt en/of de eerste communie
uitgereikt". De grootste pijn in zijn leven was niet dat hij tot twee keer
dodelijk ziek werd, waarvan hij als door een wonder mocht genezen. Zijn
grootste pijn was dat hij door de ziekte als priesterreligieus nog maar zo
weinig voor mensen kon betekenen. Toen Kees opnieuw door een dodelijke ziekte getroffen
werd, wist hij dat dit het einde betekende van zijn aardse leven. Hij stierf in
vrede.
Moge Moge Kees, nu hij niet meer kan genieten van Gods aanwezigheid in de tekenen
in deze wereld: de liturgie, de mensen, de
dieren en de dingen, genieten van Gods aanwezigheid van Aangezicht tot
aangezicht.
Wij danken God voor dit mooie leven.
|
|