Pater Freek van Leeuwe (92)

* 21.10.1912, Roosendaal en Nispen NL
♥ 21.09.1934, pw 10.08.1939
† 26.12.2004, Tilburg NL

Zoals de meesten van zijn klas wilde Freek naar de missie en wel naar Brazilië. Dat werd goed gevonden, maar de oorlog stak daar aanvankelijk een stokje voor. Vandaar volgde eerst een andere benoeming: leraar op het kleinseminarie. Gelukkig in de vakken die hem goed lagen: Frans en Geschiedenis. In december 1945 ging hij eindelijk scheep. 30 Jaar heeft Freek in Brazilië gewerkt als pastoor in enkele parochies. Hij was een goede pastoor: hartelijk en gastvrij. Ook voor zijn medebroeders en gasten een uitnemend gastheer.

Terug in Nederland, het was 1976, werd Freek gevraagd om rector te worden van de basiliek van O.L.Vrouw van het H.Hart te Sittard. Een kolfje naar zijn hand; als gastheer mensen, die uit het hele land naar Sittard ter bedevaart kwamen, ontvangen en begeleiden. Met enthousiasme en verve heeft hij, samen met enkele Dochters van O.L.Vrouw van het H.Hart, deze mooie taak vervuld. Dertien jaar lang.

Inmiddels was Freek 77 jaar; hij mocht gaan rusten. Dat kon in het KBO te Stein. Vervolgens, vanwege de sluiting aldaar, in het moederhuis te Tilburg. Pas enkele maanden geleden sloot hij zich aan bij de ouderencommuniteit in Notre Dame.

In een gesprek met hem sprak Freek over deze drie fases in zijn leven. Het was niet allemaal volmaakt, maar hij was tevreden. Het was goed geweest. Met dankbaarheid en tevredenheid kon hij erop terugzien. "Maar", zo voegde hij eraan toe: "Ik moet honderd worden. Mijn vader heeft het net niet gehaald. Ik zal het wel worden". Op de vraag: "En als je het niet haalt?", antwoordde hij relativerend: "Dan is het ook goed, maar... ik wórd het wel!"

Slechts enkele dagen was Freek echt ziek. Op een onverwacht moment begon hij aan een heel nieuwe fase. Als de oude Simeon heeft hij wellicht gedacht: "Nu laat Gij, Heer, uw dienaar in vrede gaan en mag ik in alle volheid uw heil aanschouwen!" - naar Lukas 2, 32.