Jan van Maanen

Missionaris van het heilig Hart

geboren te Arnhem op 22 mei 1932
ingetreden op 21 september 1952
priester gewijd op 1 september 1957
overleden op 29 juni 2006

Jan was, in alle eenvoud en met hart en ziel, een goede herder Hij was zielzorger in Arnhem, Eindhoven-­Tivoli en Stadbroek en Overhoven-Sittard in de roerige tweede helft van de 20e eeuw.
Altijd was hij voor iedereen beschikbaar en voor ieder had tijd. Gevoelsmatig moeilijk te peilen, was hij eenvoudig en zachtmoedig van hart
Hij was een man van zijn tijd, met een hartstochtelijk geloof in een menselijke kerk, trouw aan de traditie en meegroeiend met de tijd. Hij gruwde van behoudzucht en verstarring en steunde van ganser harte het streven naar pastorale vernieuwing.
Hij was ook een man van papier, van boeken tijdschriften en krantenknipsels; een mens met een soort praktische onhandigheid die zijn technische verrichtingen, met eer zekere trots, etaleerde en zijn standpunten in diepzinnige redeneringen. verduidelijkte of verduisterde.
De laatste maanden vermagerde en verbleekte hij zienderogen; ook mentaal ging hij achteruit
Maar zolang hij ertoe in staat was, hield hij als herder stand, al moet hij dat met pijn en inspanning gedaan hebben. Toen de ernst van zijn toestand eenmaal duidelijk geworden was, ging het snel bergafwaarts: binnen goed drie weken gaf hij de geest.
Op zijn miskelk liet hij de woorden van Efesiërs 2,13 graveren: In sanguine Christi facti stis prope: Doordat Christus zijn bloed heeft gegeven, bent u dicht bij God gekomen.
Daar heeft Jan zijn leven aan gegeven: mensen in Christus dicht bij God en bij elkaar te brengen. Nu is deze onvermoeibare dienstknecht m vrede, dicht bij God. En hij laat ons een getuigenis na van vrede, liefde en geloof (Efesiërs 6,23).