Pater Piet Verdurmen (89)

Na de jaren van voorbereiding volgde in 1939 de bevestiging in de priesterwijding. Toen sprak Pedro volmondig op de oproep van de bisschop: "Adsum: Hier ben ik!" Dat bleef geen loos gezegde, maar heeft hij zijn leven lang in praktijk gebracht. De eerste jaren bij de propaganda, daarna 33 jaar, met een intermezzo van een jaar te Sprundel, in het grote Brazilië. Hier kreeg hijzelf ook de naam van: de grote Pedro. Een zeer gewaardeerde pastoor, iedereen had graag met hem te doen. Zelf getuigde hij tijdens zijn 50‑jarig priesterjubileum in Dieteren: "50 Jaar heb ik geprobeerd een goede herder te zijn voor de mensen, die mij werden toevertrouwd!" Na zijn terugkeer in Nederland, op 67‑jarige leeftijd, mocht Pedro het proberen in Dieteren. Het werd de bekroning op zijn herder zijn, afgesloten toen hij 80 was. Doch hij kon het niet laten en met de MobiCar trok Pedro iedere zondag naar de zusters in Echt. Toen was het welletjes en ging de laatste reis naar het kloosterverzorgingshuis van de Dochters van O.L. Vrouw van het H.Hart te Tilburg. Geleidelijk aan werden zijn benen stram, zijn gezichts­vermogen nam steeds meer af en uiteindelijk konden zijn benen het lichaam niet meer dragen. "Nu ben ik, in de rolstoel helemaal afhankelijk. Dat is zwaar. Ik zal proberen het te dragen", zei hij. Dit duurde slechts enkele dagen en na een zware inzinking sprak hij tijdens het sacrament van de zieken: "Adsum ‑ Hier ben ik!" Dit was weer geen loos woord. Twee uur erna ging hij!