|
|
In dankbare
herinnering aan
PIM VAN DEENEN
Wilhelmus Josephus
Missionaris
van het Heilig Hart
Geboren
in Den Haag op 27 augustus 1928.
Ingetreden in de Congregatie van de Missionarissen van het H.Hart
te Berg en Dal op 21 sept. 1947.
Priester gewijd in Stein op 7 sept. 1952.
Rector van de Apostolische School: 1964-1969.
Overste van de communiteit van het Missiehuis: 1969-1979.
Lid van "Effeta": 1979-2003.
Overleden te Tilburg op 28 jan. 2006.
en aldaar begraven op 3 febr. 2006.
Na een strak beleefd noviciaat, doorliep Pim,
leerling van het Ignatiuscollege in Amsterdam, de gebruikelijke
priesteropleiding binnen de congregatie van de Missionarissen van het
H.Hart. Al gauw ontplooide hij zijn rijke
talenten: begaafd en serieus, systematisch en durf-al, toneelspeler en
goochelaar. De rol van Sinterklaas was hem op
het lijf geschreven. Getapt was hij bij Jan en alleman, vooral bij
jeugd en kinderen.
Als docent in klassieke
talen, rector, maar
vooral priester trok hij onvermoei- baar met jongeren op: dit laatste
bracht hem ertoe met geestverwanten de
Effeta-gemeenschap te stichten.
Pax-Christi-voettochten, pelgrimages naar Taizé. Hij bezielde er
jong en oud als
voortrekker en uitdager, en hield open de deur voor
talloze hulp- behoevenden.
Naast zijn pastoraat in het hem dierbare
"Goirke" begeleidde hij onnoemelijk velen bij huwelijk, doop en in
geval
van overlijden. Hij genoot van mensen en van het leven, af en toe op
vakantie in de kring van zijn familie.
Vanuit een hartgrondig
geloof en een
levendige omgang met God, man van gebed en meditatie, van het radde
woord
en originele inzichten, hamerde hij op het concreet-maken van het
Christen-zijn. Zijn hele leven zette hij zich in voor
mensen in het slop, diep begaan met hen en mateloos trouw. "Pater Pim"
ging door muren: ambtenaren en anderen
zette hij met zijn slimme en vaak geestige redeneringen op het andere
been en voor mensen vocht hij zich zijn weg
door de bureaucratie. Soms langs slinkse wegen ging hij tot het
uiterste, en daar overheen... "zolang mijn lichaam het
uithoudt."
"Ik wil naar huis" waren
zijn laatste
woorden, toen hij tijdens een huisbezoek plots neerviel. Dodelijk
getroffen.
Lieve
God, ik hoop dat Pim bij U thuis is.
Bedankt
voor deze priester, een man naar Uw Hart.
Gun
hem eindelijk rust, Uw eeuwige rust,
en
beloon hem zoals U alleen dat kunt. Amen
|
|